Description
هم‌زمان با رونمایی از «دیوان بلبل» در دفتر خانهٔ مولانا در ویرجینیا، یاد و نام حبیب‌الله بلبل—از شاعران برجسته و صمیمی کابل قدیم—بار دیگر در میان اهالی فرهنگ و ادب زنده شد. بلبل که متولد ۱۳۰۶ در محلهٔ تاریخی شوربازار کابل بود، ذوق شعری خود را در هم‌نشینی با بزرگانی چون صوفی عشقری، میر شایق جمال و استاد بیتاب و با الهام از آموزه‌های قرآنی و مکتب عرفانی بیدل، حافظ و مولانا پرورش داد. شعر او بازتاب‌دهندهٔ فرهنگ غنی کابل قدیم، آکنده از جوانمردی، عیاری، صمیمیت و پیوند ناگسستنی با حلقه‌های عرفانی است؛ میراثی که برگزاری چنین محافلی در دیار غربت، نقشی حیاتی در انتقال آن به نسل امروز ایفا می‌کند.
«دیوان بلبل» که به کوشش و تلاش احمد فهیم هنرور گردآوری و منتشر شده، مجموعه‌ای ارزشمند از غزل‌ها، مثنوی‌ها، رباعیات و دوبیتی‌های این شاعر افغانستانی است. مضامین اصلی اشعار او را عشق، عرفان، اخلاق، مردم‌داری و بازتاب دردهای اجتماعی تشکیل می‌دهند. این اثر نه تنها جلوه‌گاه زیبایی‌شناسی شعر کلاسیک فارسی است، بلکه سندی زنده از روح همبستگی و صفا در جامعهٔ دیروز کابل به شمار می‌رود و گامی بلند در جهت حفظ و بازشناسی میراث ادبی گذشته در دوران مهاجرت محسوب می‌شود.
