غزلیات فصیحی هروی
دیده امشب همه شب خواب پریشان می‌دید
دیده امشب همه شب خواب پریشان می‌دید از جگر تا مژه صد کشور ویران می‌دید کشتی خود به فسون بر خس مژگان می‌بست لنگر حوصله…
در دیده نگه چون ز تو در خون بنشیند
در دیده نگه چون ز تو در خون بنشیند از تنگدلی چون مژه بیرون بنشیند بی باد درین دشت غبار ره لیلی برخیزد و در…
چون شعله پرتب است درون و برون ما
چون شعله پرتب است درون و برون ما تبخاله می‌زند لب خنجر ز خون ما بر سر زند وفا و کند بر زمانه ناز هر…
جوش ذوقم خوش‌نشین کشور میخانه‌ام
جوش ذوقم خوش‌نشین کشور میخانه‌ام موج فیضم خانه‌زاد ساغر و پیمانه‌ام می‌زنم لاف شکیبایی و از طوفان اشک موجهء گرداب را مانَد ، مصیبت خانه‌ام…
تا سر مژگان تماشا دیده بر هم چیده بود
تا سر مژگان تماشا دیده بر هم چیده بود چون تو رفتی گویی آن بیچاره خوابی دیده بود ارمغان دیده گرد تست اما دیده کو…
بردی به تازه باز دل ای جان چه داشتی
بردی به تازه باز دل ای جان چه داشتی افکندیش در آتش سوزان چه داشتی انداختی به جام امیدم می هوس با این خراب ساغر…
ای دل نشاط صرف کن و غم نگاه دار
ای دل نشاط صرف کن و غم نگاه دار داغی که بسپریم ز مرهم نگاه دار از آه و ناله هر چه بود در حرم…
از پی رفع خمار دل غم‌پرور خویش
از پی رفع خمار دل غم‌پرور خویش همه خون گردم و جوشم ز دل ساغر خویش سینه شوقم و از داغ کنم پنبه داغ زخم…
هجر تو جزو اول دیوان محنتست
هجر تو جزو اول دیوان محنتست وین چاکهای سینه گل باغ فرقتست غمهای مرده در دل ما زنده کرد هجر گویا شب فراق تو روز…
مراد ما ز مادر بر سر خشت عدم آید
مراد ما ز مادر بر سر خشت عدم آید وجود عشرت ما با عدم از یک شکم آید اگر تسبیح سازد زاهد از خاک شهیدانش…
گر نقاب از رخ بگیری آفتابم می‌کشد
گر نقاب از رخ بگیری آفتابم می‌کشد ور گذاری این چنین رشک نقابم می‌کشد شعله‌ام وز تشنگی بی‌تاب ای پیر مغان آتشی داری کرم فرما…
قوت جگرت ز جوش بستان
قوت جگرت ز جوش بستان روزی لب از خروش بستان سرتاسرت ار چو گل زبانست بفروش و لب خموش بستان داد دل رهروان به آهی…
شناخت ذوق بهار آنکه گل به دامان ریخت
شناخت ذوق بهار آنکه گل به دامان ریخت چو چید از جگر لاله داغ بر جان ریخت ز بی‌مروتی ابر این چمن سوزم که بر…
ساقی به سودا جام رو کن
ساقی به سودا جام رو کن تسخیر ولایت سبو کن بی گل چو حباب خانه‌ها ساز دیوار و درش ز آبرو کن خمیازه صبح دیرمان…
دیده امشب ره نظاره به پایان آورد
دیده امشب ره نظاره به پایان آورد به صد افسون نگهی تا سر مژگان آورد راه آباد بسی بود ولی غمزه دوست به لب کوثرم…
در خلوت غم چند گهی خام نشستیم
در خلوت غم چند گهی خام نشستیم در سینه زخم آمده گمنام نشستیم دیدیم که ساقی سر رسوایی ما داشت از شیشه برون آمده در…
چون سینه ماتم‌زدگان غرقه داغم
چون سینه ماتم‌زدگان غرقه داغم در کسوت سوسن شکفد لاله راغم آه این چه نسیم است که از دامن نازش صد خرمن گل ریخته در…
جنون از داغ رسوایی چو آراید گلستانم
جنون از داغ رسوایی چو آراید گلستانم نگنجد چاک از شادی در آغوش گریبانم شراب دورباشی جوش می‌زد دوش کز مستی نگه چون اشک می‌غلطید…
تا چند درین غمکده بیکار نشینیم
تا چند درین غمکده بیکار نشینیم بیکارتر از دیده بی یار نشینیم ما شبنم دردیم ادب بین [که] درین باغ بوسیم زمین گل و بر…
بردیم باز بر سر نظاره دیده را
بردیم باز بر سر نظاره دیده را کردیم رام دیده نگاه رمیده را بردیم نام دلبر و کردیم بی‌قرار این خون آرمیده عمری طپیده را…
آن سرو خرامان که گذشت از چمن کیست
آن سرو خرامان که گذشت از چمن کیست و آن شمع برافروخته از انجمن کیست شمعی که چراغ دل ما روشن ازو شد روشن شود…
آتش به از گلی‌ست کش آسیب خار نیست
آتش به از گلی‌ست کش آسیب خار نیست خون بهتر از میی‌ست که آن را خمارنیست از بس هجوم گریه ز دریای چشم من هر…
