ــ نظر در تو می‌کنم ای بامداد
که با همه‌ی جمع چه تنها نشسته‌ای!
که با همه‌ی جمع چه تنها نشسته‌ای!
ــ تنها نشسته‌ام؟
نه
که تنها فارغ از من و از ما نشسته‌ام.
□
ــ نظر در تو می‌کنم ای بامداد
که چه ویران نشسته‌ای!
ــ ویران؟
ویران نشسته‌ام؟
آری،
و به چشم‌اندازِ امیدآبادِ خویش می‌نگرم.
□
ــ نظر در تو می‌کنم ای بامداد، که تنها نشسته‌ای
کنارِ دریچه‌ی خُردت.
ــ آسمانِ من
آری
سخت تنگ‌چشمانه به قالب آمد.
□
ــ نظر در تو می‌کنم ای بامداد، که اندُه‌گنانه نشسته‌ای
کنارِ دریچه‌ی خُردی که بر آفاقِ مغربی می‌گشاید.
ــ من و خورشید را هنوز
امیدِ دیداری هست،
هر چند روزِ من
آری
به پایانِ خویش نزدیک می‌شود.
□
ــ نظر در تو می‌کنم ای بامداد…
۱۳۴۸
© www.shamlou.org سایت رسمی احمد شاملو
احمد شاملو
